Co to jest podnośnik koszowy w budownictwie? Definicja, typy, specyfikacje i bezpieczne użytkowanie

Krótka odpowiedź

Wciągnik jednokołowy to tymczasowy, napędzany elektrycznie system transportu pionowego, który porusza się na stalowym maszcie przywiązanym do budowanego budynku i przenosi pracowników, narzędzia i materiały pomiędzy podłożem a aktywnymi piętrami roboczymi. W Ameryce Północnej „wciągnik jednokołowy” jest potocznym terminem używanym luźno zarówno w odniesieniu do maszyn przenoszących wyłącznie materiały, jak i maszyn przystosowanych do przewożenia ludzi. W Europie, Azji i większości katalogów sprzętu ta sama maszyna jest sprzedawana jako wciągnik budowlany, podnośnik budowlany lub wciągnik budowlany. Słowa nakładają się; maszyny nie. Wciągnik do materiałów i wciągnik do transportu osób są zbudowane, testowane i regulowane inaczej, a ta różnica ma znaczenie w momencie, gdy ktoś wejdzie do klatki.

To, co odróżnia podnośnik jednokołowy od wszystkich innych elementów dostępnych na placu budowy, to fakt, że jest on zamocowany w jednym miejscu. Żuraw wieżowy obsługuje cały obiekt i każdą kolejkę handlową po czas na hak. Wciągnik jednokołowy obsługuje przez cały dzień jedną pionową linię, podnosząc tę ​​samą załogę na to samo piętro i pracuje w warunkach pogodowych, które uniemożliwiają większość kilofów.

• Napęd: zębatkowy w praktycznie wszystkich nowoczesnych maszynach; jednostki lekkie lub starsze mogą wykorzystywać napęd linowy lub napęd wciągarki.
• Maszt: standardowe sekcje stalowe skręcone ze sobą lub przegubowo i wysuwane w miarę podnoszenia się konstrukcji.
• Klatki: jeden lub dwa samochody na jednym maszcie, więc układ z dwiema klatkami podwaja ładowność bez drugiego masztu.
• Zasilanie: zasilanie trójfazowe, zwykle od 380 V do 440 V.
• Interfejs konstrukcji: rama podstawy, połączenia z płytą lub szybem i zamknięte podesty z blokowanymi bramami.

Wewnątrz podnośnika Buck: maszt, klatka i napęd

Maszt to coś więcej niż wieża. W typowej maszynie dwutonowej każda standardowa sekcja ma około 1,5 m długości, a stojak jest przyspawany do jednej rury narożnej. Bagażnik to tor, po którym porusza się maszyna, więc ustawienie masztu i zużycie zębatki to elementy wymagające konserwacji, a nie kosmetyczne. Sekcje są dodawane w miarę wznoszenia się budynku, a każdą nową sekcję należy związać, zanim klatka przejdzie nad nią.

W klatce znajduje się zespół napędowy: silnik, skrzynia biegów i zębnik zazębiający się z zębatką. Ponieważ napęd wspina się po zębatce, zamiast nawijać linę, nie ma bębna do nawijania ani swobodnego spadania spowodowanego przerwaną linią. Dwa inne systemy sprawiają, że maszyna jest raczej bezpieczna, a nie tylko funkcjonalna: regulator nadmiernej prędkości z progresywnym urządzeniem zabezpieczającym, który chwyta zębatkę, gdy prędkość opadania przekracza próg wyłączenia, oraz łańcuch ograniczników i blokad, które zatrzymują klatkę, zanim geometria zdecyduje, co stanie się dalej. Jeśli samochód jest nierówny lub szarpie przy lądowaniu, usterka zwykle leży po stronie masztu, cięgien lub napędu, a nie silnika, dlatego też wyjaśnienia dotyczące dlaczego wciągnik budowlany pozostaje stabilny warto przeczytać, zanim zaczniesz obwiniać maszynę.

Prędkość jest decyzją napędu, a nie tylko decyzją silnika

Maszyny jednobiegowe pracują z prędkością około 34–40 m na minutę, a każde uruchomienie i zatrzymanie jest szokiem dla mechanizmu zębatkowego. Napędy o zmiennej częstotliwości zmieniają kształt tego obciążenia: delikatnie się podnoszą, hamują elektrycznie i wyrównują się z podłogą z dokładnością do około 10 mm. Jednostki o niskiej prędkości i zmiennej częstotliwości sprawdzają się w ciasnych szybach i dużym natężeniu ruchu pasażerskiego, natomiast jednostki średniej i dużej prędkości osiągają prędkość od 60 do 96 m na minutę i zwracają się w przypadku wysokich wież, gdzie sama podróż w obie strony staje się wąskim gardłem.

Podnośnik Buck czy coś innego?

W budynkach o średniej lub dużej zabudowie zazwyczaj masz cztery lub pięć sposobów na przeniesienie czegoś w górę. Nie można ich stosować zamiennie, a wybranie niewłaściwego objawia się później w postaci kolejek do dźwigów, bezczynności ekip i niebezpiecznej improwizacji.

Co naprawdę oznaczają liczby na tabliczce znamionowej

Kody modeli wyglądają tajemniczo, ale stanowią specyfikację. W powszechnie używanej rodzinie SC litery identyfikują wciągnik budowlany z zębatką, a pierwsza liczba to obciążenie znamionowe w kilogramach na klatkę, więc SC200 podnosi 2000 kg w jednym samochodzie; SC200-200 to ta sama maszyna z dwoma klatkami na wspólnym maszcie; SCH100-100 to para przeznaczona do transportu ładunków o masie 1000 kg każdy. Nośność 2000 kg to nie tylko „dwie palety”. Jest to maksymalne obciążenie brutto i zwykle obejmuje mieszankę ludzi, narzędzi i materiałów, zatem dziesięciu pracowników ważących 80 kg pozostawia około 1200 kg materiału. Rozmiar platformy klatek decyduje następnie o tym, czy materiał rzeczywiście pasuje: standardowe klatki mieszczą się w wymiarach około 3 m na 1,5 m, podczas gdy duże klatki kombinowane o wymiarach około 4,8 m na 2 m są przeznaczone do długich paneli i ładunków na paletach. Ograniczniki przeciążenia są zwykle ustawiane w pobliżu 110 procent obciążenia znamionowego, co stanowi próg ochronny, a nie dodatek roboczy.

Bezpieczeństwo: awarie, które faktycznie się zdarzają

Wciągniki Buck są wytrzymałe mechanicznie; zdarzenia są zazwyczaj dziełem człowieka. Powtarzającymi się przyczynami są: pozostawienie otwartej lub celowo ominiętej bramy przystankowej, przerwanie blokady drzwi klatki w celu przyspieszenia załadunku, brak lub spóźnione połączenie po wydłużeniu masztu oraz przeciążenie podczas pchania betonu lub płyt kartonowo-gipsowych. Drugim rutynowym czynnikiem jest wiatr: praca zazwyczaj zatrzymuje się przy prędkości wiatru około 20 m na sekundę, klatka parkuje u podstawy, a zasilanie zostaje odcięte.

Maszyna rzadko zawodzi jako pierwsza. Prawie każdy poważny incydent z wciągnikiem jednokołowym zaczyna się od blokady, która według kogoś jest wolniejsza niż planowano.

Inteligentne sterowanie przenosi część tej dyscypliny na maszynę. Systemy monitorujące rejestrują godziny pracy, zdarzenia przeciążenia, działanie blokad drzwi i kody usterek, a modele szybów bezzałogowych pozwalają operatorowi wysiąść z samochodu w przypadku powtarzalnych przebiegów materiału. To pomaga, ale nie zastępuje harmonogramu powiązań ani osoby podpisującej arkusz kontroli.

Kupno lub wynajem: co sprawdzić przed podjęciem decyzji

Większość błędnych decyzji dotyczących podnośników jest podejmowana wyłącznie na podstawie ceny i rozmiaru klatki. Pytania dotyczące specyfikacji, które faktycznie chronią program, są krótsze, niż oczekuje tego większość kupujących.

1. Obciążenie znamionowe w porównaniu z badaniem rzeczywistego ruchu, a nie najcięższym obciążeniem, jakie można sobie wyobrazić.
2. Rozmiar klatki mierzony w oparciu o najdłuższy panel, a nie o średnią paletę.
3. Typ napędu: zmienna częstotliwość lub pojedyncza prędkość oraz to, czy źródło zasilania może przyjąć prąd rozruchowy.
4. Rozstaw łączników na wysokość piętra, z pisemnymi szczegółami mocowania, a nie instrukcjami ustnymi.
5. Certyfikacja urządzenia zabezpieczającego i zapis ostatniej kalibracji, z określonym interwałem ponownej kalibracji.
6. Materiały eksploatacyjne i części zamienne: koła zębate, rolki drzwi, sekcje masztów i okucia do bram dostępne w ciągu kilku dni.
7. Zakres dostawy: kto instaluje, kto demontuje, kto dokonuje przeglądu i jak szybko technik serwisowy może dotrzeć na miejsce.

Gdzie wciągnik Buck pasuje do projektu

Kolejność jest dość standardowa. Rama podstawy i obudowa naziemna są instalowane na wczesnych etapach konstrukcji, jedna klatka biegnie do najwyższej dostępnej podłogi, sekcje masztu są dodawane równolegle do płyt, a każda nowa sekcja jest mocowana, zanim klatka wzniesie się nad nią. Druga klatka zostanie oddana do użytku, gdy uzasadnia to ruch uliczny. Podczas prac wykończeniowych i wykończeniowych dźwig staje się najbardziej ruchliwym pionowym korytarzem na budowie, przenoszącym płytki, płyty gipsowo-kartonowe, szyby, narzędzia i dziesiątki pracowników na zmianę. Po oddaniu do użytku dźwigów stałych, wciągnik jest demontowany, a otwory zamykane.

Nieregularne budynki komplikują ten plan. Obiekty publiczne z głębokimi scenami, foyerami o podwójnej wysokości i niepowtarzającymi się płytami podłogowymi, takimi jak wielki projekt teatralny w Nantong wymuszają zgodność planu wiązania i podestu z konstrukcją, a nie ze standardową siatką podłogową, a planowanie to zwykle musi nastąpić przed zamówieniem pierwszej sekcji masztu.

Konkluzja

Wciągnik jednokołowy to tymczasowa winda budowlana montowana na maszcie, zwykle napędzana zębatką, która zapewnia w miejscu wydzieloną pionową trasę dla ludzi i materiałów na długo przed pojawieniem się stałych wind. Szczegóły techniczne mają mniejsze znaczenie niż sześć praktycznych pytań: obciążenie znamionowe na klatkę, rozmiar klatki, typ napędu, rozstaw połączeń, certyfikacja urządzeń zabezpieczających i to, kto będzie serwisował maszynę w ciągu jednego dnia jazdy od miejsca budowy. Odpowiedz szczerze na te pytania, a wciągnik spokojnie zrobi więcej zgodnie z harmonogramem niż jakikolwiek dźwig w projekcie.